SAJT VIZNI REŽIM MOJE PUTOVANJE AMBASADE KONZULATI DOKUMENTA, ZAKONI I PROPISI INFORMACIJE IZRADA SAJTA
SAJT VIZNI REŽIM MOJE PUTOVANJE AMBASADE KONZULATI DOKUMENTA, ZAKONI I PROPISI INFORMACIJE IZRADA SAJTA

Autor Tema: Upoznajte i zavolite planine Srbije - Planinarenje  (Pročitano 6265 puta)

Van mreže Simon

  • Global Moderator
  • *****
  • Poruke: 692
  • Karma: +2/-0
Upoznajte i zavolite planine Srbije - Planinarenje
« poslato: Septembar 17, 2010, 04:08:53 posle podne »
Izvor: nadlanu.com

Ovčar planina

Ovčar je najviša planina na teritoriji opštine Čačak. Od Jelice je odvojen presedlinom Straževica (610 m) sa koje se vrlo strmo diže kupasti vrh. Pretežno je sastavljen od krečnjaka i dolomita kroz koje je izbila debela žica eruptivnih stena. Na strmoj krečnjačkoj strani, prema Zapadnoj Moravi, usečena je Ovčarsko-Kablarska klisura.
Na vrhu Ovčara izgrađen je preko 60m visok, TV relej i podignuta zgrada sa uređajima za potrebe radija i televizije. Pored ovog releja nalaze se ostaci starog releja koji je srušen za vreme bombardovanja 1999.godine. Sa najvišeg vrha, koji je ujedno najviši vrh čačanske opštine i vidikovac, pruža se lep pogled na okolinu, Čačansku kotlinu, Ovčarsko-Kablarsku klisuru i meandre Zapadne Morave. Najviši vrh je Korona (985 m) .
Turistička organizacija Čačka
32000 Čačak Trg ustanka 4
Tel: 032/342-360 tel/faks: 032/343-721
e-mail: toc@ptt.rs

Vršačke planine

Vršačke planine su svakako najslikovitiji deo južnog Banata. One su ostatak stare Panonske mase, a tokom geoloških promena, dok je cela Panonska nizija bila pokrivena vodom, delovi Vršačkih planina iznad 250 metara nadmorske visine prestavljali su ostrvo. U poslednje vreme, kroz Vršačke planine su izgrađeni mnogi planinski putevi kojima mogu da se kreću automobili .
Raznovrsnog reljefa, obrasle šumom ispresecanom sa mnogo puteva, šumskih i pešačkih staza, sa mnogo planinskih izvora i potoka, veoma su privlačne izletnicima.
U proleće su prekrivene tepisima najraznorsnijeg cveca, u leto senovitim šumama koje prave rajsku hladovinu, u jesen ispunjene mirisom šumskih plodova i divnom paletom boja jesenjeg lišća, a zimi divnim pejzažima snega. Sa  bilo koje strane da se približavate Vršačkom predelu već iz daljine ugledaćete Vršačke planine i njihove vrhove koji označavaju granicu ravnice: Kapelin breg (252m), Kula (399m), Turska glava (381m), Đahov vrh (449m), Vršačka glavica (520m), Lisičija glava (590m), Culmea mare (359m), Čok(545m), Donji Vršišor (463m), Glavica (325m), Carcana (323m), Magarčevo brdo (276m), Pavliško brdo (205m), Donji Arđeš (288m), Piana Mare (260m), Caribunari (209m)
i najviši, Gudurički vrh 614 metara nadmorske visine. Vršačke planine su bogate divljim životinjama pa su zato postale omiljene i među lovcima.

Brdo Hisar

Brdo Hisar je smešteno između reka Veternice i Jablanice, na kosi koja se pruža prema jugozapadu. Ono se nalazi na nadmorskoj visini od 341m i ima dominantan položaj u odnosu na grad. Na osnovu pronađenih opeka, keramike, metalnih predmeta, numizmatičnih nalaza, utvrđeno je da je na Hisaru postojalo utvrđenje u rimskom periodu. U novijim arheološkim istraživanjima jedan od bedema ugledao je i svetlost dana.
Na turskom jeziku hisar znači brdo s utvrđenjem. Do vrha Hisara napravljen je put, a u novijim radovima usađene su i stepenice, postavljene su klupe i odmorište na vrhu. Godine 1922.  tamo je podignut Spomenik neznanom junaku, a danas se njemu nalazi  i predajnik Televizije i Radija Leskovac. Na jednom od platoa Hisara je i crkva Svetog Ilije podignuta 1889. godine.
Vinogradi i voćnjaci su dugo godina bili simbol Hisara, a vinovu lozu su u ove krajeve doneli Rimljani. Na njemu su se nalazili i arterski bunari iz kojih su se nekad leskovčani snabdevali vodom.Deo Hisara je i Arapova dolina, stratište nevinih žrtava iz Prvog i Drugog svetskog rata.
U podnožju Hisara se nalazi i renovirana kuća doktora Miodraga Stojkovića, svetski priznatog stručnjaka u oblasti kloniranja, koja je preuređena u Institut za matične ćelije, a možda u budućnosti preraste i u Centar za lečenje steriliteta.
Zbog svoje arheološke vrednosti Hisar je odavno skrenuo pažnju arheolozima i označen je kao značajno nalazište. Šćepan Turović, saradnik Narodnog muzeja, je 2000. godine pronašao gvozdeni predmet u obliku igle. Analize obavljene u Naučnom institutu Vinča i rendgenski snimak napravljen u laboratoriji Sartida u Smederevu pokazuju da je igla izrađena od veoma kompaktnog gvožđa i ne pokazuje znake korozije. Igla je jedan od najstarijih gvozdenih predmeta pronađenih u Srbiji. Godine 2005.  pronađena je i srebrna kopča, za koju se pretpostavlja da je izrađena u 6. veku p.n.e. Takav primerak nakita iz Gvozdenog doba do sada nije pronađen na ovim prostorima.
Najnovija iskopavanja i nađeni predmeti ukazuju na to da je Hisar najstarije sedište metalurgije u Evropi.

Zlatibor

Zahvaljujući specifičnoj klimi i karakterističnim vazdušnim strujanjima, kontinentalnim i mediteranskim, koja se mogu naći samo ovde, harmoničnom odnosu između pošumljenih predela jela, bora i smrče i prostranih livada, prekrivenih živopisnim biljem, rekama i potocima, nezagađenom vazduhu, zdravoj i čistoj vodi, velikom broju sunčanih dana u godini, srdačnosti domaćina, prelepim skijaškim terenima, Zlatibor se razvio u čuveni letnji i zimski turistički centar, s najdužom turističkom tradicijom među planinama u Srbiji. Za zvanični početak turizma na Zlatiboru smatra se dolazak kralja Aleksandra Obrenovića na Kulaševac 1893.godine, kada je kraj i dobio ime - "Kraljeve vode".
Zlatibor se nalazi  u jugozapadnom delu Srbije, na nadmorskoj visini od 700 do 1.500 m, 238 km od Beograda. Najviši planinski vrhovi su: Tornik (1.496 m) i Čigota (1.422 m). Ispresecan je rekama (Crni Rzav, Veliki Rzav, Sušica) i potocima, koji su bogati raznim vrstama ribe: klenom, krkušom, pastrmkom, mladicom i lipljanom. Na Zlatiboru postoje dva veštačka jezera. Veće jezero je u Ribnici, na reci Crni Rzav. U samom centru turističkog naselja Zlatibor nalazi se manje jezero, napravljeno za turističke potrebe. Okruženo je prijatnim stazama za šetanje, klupicama za odmor gostiju, koji leti mogu da se kupaju, sunčaju, a zimi da se klizaju po zaleđenoj površini jezera.
Zlatibor je poznat kao smučarski centar. Skijaši početnici i deca uživaće na blagim padinama Obudovice (manji ski lift dužine 250 m), a bolji skijaši će se odlučiti za odlazak na Tornik i neku od njegovih staza. Sportski centar „Tornik" nalazi se na nadmorskoj visini od 1.110 -1.490 m, 9 km od turističkog centra. Staze, kojih ima četiri (Čigota, Tornik, Ribnica, Zmajevac), pogodne su za takmičenja u slalomu, veleslalomu i superveleslalomu. Povezuju ih tri ski-lifta. U centralnom delu Zlatibora nalaze se uređene staze za smučarsko trčanje i biatlon, koje se zbog svoje preglednosti i konfiguracije terena, ubrajaju među najlepše u Evropi.

Tokom cele godine mnogi vrhunski sportski klubovi biraju Zlatibor za pripreme, organizuju se košarkaški kampovi, škole paraglajdinga, tenisa, skijanja, plivanja...

Zlatibor je jedan od naših najvećih centara kongresnog turizma. Veliki broj kongresa, seminara i simpozijuma održava se ovde tokom cele godine.

Jedan od najzastupljenijih vidova turizma na Zlatiboru svakako je rekreativni. Na Zlatiboru ćete često videti šetače koji se kreću nekom od šetačkih staza (do Čigote, kanjona Rzava, Gradine, Oka, Crnog vrha, Ribničkog jezera) ili koji na neki drugi način istražuju lepote Zlatibora.

Medicinska istraživanja su pokazala da je klima Zlatibora pogodna za održavanje zdravlja i kondicije zdravih ljudi, kao i za lečenje različitih plućnih bolesti, anemije, manjih poremećaja srca i krvnih sudova, a naročito poremećaja štitaste žlezde, koji se leči u Insitutu "Čigota".

Muzej narodnog graditeljstva pod otvorenim nebom "Staro selo" u Sirogojnu vraća nas u XIX vek. U njemu je prikazana tipična zlatiborska okućnica sa svim njenim elementima. U programima muzeja posebna pažnja se poklanja očuvanju i oživljavanju tradicionalnih zanata. U radionicama muzeja izrađuju se kopije muzejskih eksponata i prikazuju veštine grnčarskog, kačarskog, tesarskog, tkačkog i drugih zanata. Tokom cele godine organizuju se likovni, književni, muzički i drugi susreti, izložbe, predavanja i letnje škole. Prilagođena muzejskom prostoru tu je i scena sa gledalištem, a tu su prodavnica proizvoda starih zanata i muzejskih kopija, biljna apoteka. U jednoj od nekadašnjih kuća uređena je krčma, a nekoliko objekata namenjeno je za smeštaj turista.

Zlatar

Planina Zlatar (najviši vrh Golo brdo 1.627 m), nalazi se između reka Lima, Uvca, Mileševke i Bistrice. U imenu planine Zlatar sažeta su sva njena svojstva: mirisne livade i bistra jezera okružena omorikama i brezama, spoj mediteranske i planinske klime, maksimalan broj sunčanih dana, blagotvorni vazduh obogaćen terpentinom i ozonom, beskrajni vidici...
Planina Zlatar po morfologiji, klimi i biljnom pokrivaču odnosno autentičnoj prirodi, svrstava se u značajne turističke regije, u kojoj se mogu razvijati sportsko-rekreativni, izletnički, zdravstveno-lečilišni, lovni, kongresni, ekskurzivni i turizam na selu.
Na Zlataru se nalaze hotel "Panorama" i "Zavod za prevenciju, lečenje i rehabilitaciju kardiovaskularnih oboljenja i arterijskog krvnog pritiska". U zimskom periodu gostima je na raspolaganju ski-staza dužine 800 m, sa ski-liftom dužine 420 m, koji se nalazi 200 m od hotela "Panorama". Postoji mogućnost iznajmljivanja ski opreme.  Nedaleko od planine Zlatar može se posetiti kanjon reke Uvac, naseljen reliktnom ptičijom vrstom na Balkanu - Beloglavi sup. Ovaj prirodni rezervat, kao ekološko područje zbog interesantnosti pejzaža, bistre vode bogate ribom i mogućnosti splavarenja i foto-turizma privlači pažnju mnogim turistima. Tri veštačka jezera Zlatarsko, Sjeničko i Radoinjsko, kao i manastiri Mileševa i Banja, crkve brvnare u Kućanima i Radijevićima upotpunjuju turističku ponudu planine Zlatar.

Vlasina

Vlasinska površ je prostor koji se nalazi na jugoistoku Srbije i obuhvata Vlasinsko jezero i planine Čemernik i Besna kobila. Nalazi se na nadmorskoj visini od 1.265 m. Vlasina je od Beograda udaljena 320 km, a od Surdulice 20 km.
Povoljni klimatski uslovi (umereno topla leta i hladne, snežne zime), izuzetna prirodna lepota i blizina međunarodnih puteva, pružaju velike mogućnosti za boravak turista, sportista i rekreativaca, i leti i zimi.
Vlasinsko jezero leži na 1.230 m nadmorske visine, površina mu je 16 km2 i okruženo je planinama zaobljenih vrhova i blago nagnutim padinama, pogodnim za skijaše takmičare i rekreativce. Snežni pokrivač na Vlasini  zadržava se do kraja marta.

Tara

Tara, jedna od naših najlepših planina, nalazi se u zapadnoj Srbiji. Pokrivena je gustim šumama, prošaranim proplancima i livadama sa stenovitim liticama, jarugama i pećinama. Prostire se na nadmorskoj visini od 1.000 do 1.200 m. Klimatski uslovi pogoduju lečenju bronhijalne astme, hroničnog bronhitisa, anemije i dr. Turistima su na raspolaganju uređene pešačke staze (10 km), a za sportiste i rekreativce tu je trim staza (1,6 km), fudbalski teren, otvoreni tereni za male sportove i drugi sadržaji.
U zimskom periodu gosti mogu da skijaju na ski stazama koje se nalaze neposredno uz hotel »Beli bor«, na nadmorskoj visini od 1.000 m. Tu su i dva ski lifta, i to jedan za decu i početnike dužine 150 m i drugi za skijaše rekreativce, dužine 450 m.
Nacionalni park Tara prostire se na površini od 19.750 hektara. Taru odlikuje raznovrstan biljni svet, među kojim se ističe Pančićeva omorika, koja se jedino ovde može naći. Raznolikost staništa i očuvanost vegetacije omogućili su opstanak mnogobrojnim životinjskim vrstama, kao što su mrki medved, divokoza, veliki tetreb, suri orao i drugi.
Šume, kanjoni i obale reka čuvaju tragove praistorijske, antičke, rimske i vizantijske kulture. Manastir Rača iz 13. veka, nekropole stećaka u Perućcu i Rastištu deo su srpske srednjovekovne baštine. Jedinstvenu narodnu umetnost predstavljaju  brvnare, koje se prostiru pored obala Drine.
Drina, sa jezerom kod Perućca, obiluje svim vrstama ribe, naročito trofejnim primercima mladice i soma. U letnjoj sezoni turistima su na raspolaganju uređene plaže na jezeru, čamci za izlete i otvoreni bazeni.


Van mreže Simon

  • Global Moderator
  • *****
  • Poruke: 692
  • Karma: +2/-0
Odg: Upoznajte i zavolite planine Srbije - Planinarenje
« Odgovor #1 poslato: Septembar 17, 2010, 04:32:22 posle podne »
Stara Planina

Stara planina je najveća i najlepša planina u istočnoj Srbiji. Udaljena je 330 km od Beograda, 70 km od Niša i 50 km od Knjaževca i Pirota. Najviši vrh je Midžor (2.169 m).
Prirodne karakteristike Stare planine pogodne su za razvoj zimskih sportova, planinarenje, letenje zmajem i paraglajderom, ribolov, sakupljanje lekovitog i aromatičnog bilja, gljiva i dr.
Babin zub je jedan od vrhova Stare planine i nalazi se na 1.780 m nadmorske visine. Po ovom vrhu je dobio naziv i hotel u čijoj blizini su ski staze pogodne za rekreativno skijanje i sankanje i bebi-lift, dužine 250 m.

Planirano je da se na Staroj planini izgradi veliki Turistički centar "Babin zub", sa alpskim skijalištima kapaciteta 14.000 skijaša, 40 km žičara, 100 km ski staza i smeštajnim kapacitetom od preko 8.000 ležaja.
Više fotografija na Pirketovom Blogu. http://www.pirkebloger.koznazna.com/node/8

Sjenica-Pešter

Sjenica se nalazi u kotlini Grabovičke reke, na prostranoj Pešterskoj visoravni (900-1.200 m), koja je okružena vencima kraških planina (Jadovnik, Zlatar, Ozren, Giljeva, Žilandar i Golija).Smeštena je na putnom pravcu Novi Pazar-Prijepolje, a do Sjenice se može doći i putnim pravcem od Požege, preko Golije, odnosno Ivanjice i Kušića. Sjenica je jedno od najviših mesta u Jugoslaviji, nalazi se na 1.030 m nadmorske visine.
Peštersku visoravan i okolne planine karakterišu šumsko-travni pejzaži, specifični kraški oblici reljefa, izvori hladne vode, svež vazduh, bogatstvo divljači. Zahvaljujući prostranim pašnjacima na Pešterskoj visoravni razvijeno je stočarstvo, a čuveni sjenički sir, mleko, pršuta i jagnjad poznati su širom zemlje.
Pešter krase četiri bistre reke (Uvac, Vapa, Jablanica i Grabovica), koje formiraju prelepo jezero. Kristalno čiste reke i jezero bogati su ribom (potočna pastrmka, mladica, skobalj, klen). Na samom izvoru reke Vapa nalazi se ribnjak kalifornijske pastrmke.
Konfiguracija terena, idealna nadmorska visina i obilje ozona pogoduju razvoju zdravstveno-rekreativnog turizma, kao i pripremama sportskih klubova. Turisti mogu da posete obližnje Tubičku i Ušaćku pećinu, a brojne šume bogate su visokom i niskom divljači.
Omiljeno izletište Sjeničana su Borići, mesto udaljeno 1,5 km od Sjenice, okruženo četinarskom šumom. Hotel "Bor" nudi udoban smeštaj, domaće specijalitete, a zimi je gostima na raspolaganju ski-staza, sa ski-liftom dužine 300 m. U okolini Sjenice na lokaciji Babinjača nalazi se uređena staza za skijaško trčanje, a takmičari ski-kluba iz Sjenice su najuspešniji skijaši trkači u našoj zemlji.

Rudnik

Planina Rudnik, koja dominira Šumadijom, nalazi se oko 100 km južno od Beograda. Najviši vrh je Veliki Šturac (1.132 m), a na Rudniku ima osam vrhova iznad 1.000 m nadmorske visine.

Varošica Rudnik bila je središte žive rudarske delatnosti mnogo pre dolaska Slovena. Pre Rimljana ove krajeve naseljavali su  Iliri i Kelti. Prema bogatim tragovima materijalne kulture može se zaključiti da je na Rudniku bilo veliko rimsko naselje sa kovnicom novca. Za Rudnik su se borili i srpski vladari i feudalci. Dinar kralja Dragutina, kovan na Rudniku, prvi je srpski dinar sa ćiriličnim natpisom. U 14. veku ovde su svoje kolonije imali Dubrovčani i Sasi, a poseban značaj Rudnik dobija posle pada Novog Brda, 1441. godine. Rudnik, sa svojim rudnim blagom (srebro, olovo, bakar) nije bio jedini izvor prihoda srpskih vladara, već je to bilo i naselje sa razvijenim zanatstvom i trgovinom, odakle se širio kulturni uticaj na čitavu Srbiju.
Zahvaljujući izuzetnoj šumovitosti, prirodnim stazama zdravlja i blizini velikih gradova, Rudnik je pogodan za razvoj letnjeg i zimskog zdravstvenog, školskog, sportskog i lovnog turizma. Zbog svojih izvanrednih klimatskih uslova (velika osunčanost tokom godine, vazdušna strujanja, visoka jonizacija vazduha, nezagađena prirodna sredina), još 1922. godine Rudnik je bio proglašen za vazdušnu banju.
Gosti mogu da planinare do Velikog Šturca, strmog vulkanskog uzvišenja Ostrvice, koje se završava zidinama Jerininog grada ili da posete obližnja istorijska mesta Oplenac i Takovo, manastire Vraćevšnicu, Voljavču i Nikolje. Takođe, postoji mogućnost lova na visoku i sitnu divljač.

Rajac

Nalazi se na kraju venca Valjevskih planina, 100 km od Beograda, a 12 km od Ljiga. Nadmorska visina Rajca kreće se od 600 do 849 m. Stari putopisci su ovu planinu, zbog prostranstva protkanog šumarcima i cvetnim livadama, nazvali "rajem na zemlji", pa je tako i dobila ime.

Rajac pruža uslove za različite vidove turizma, a pre svega sportsko-rekreativni, manifestacioni i seoski. Podneblje Suvoborskog Rajca ima odlike "blaže subalpske", kontinentalne klime, zbog čega dolazi do izražaja njena zdravstveno-rekreativna komponenta. Stimulativno dejstvo klime omogućava i pogoduje lečenju bolesti pluća i disajnih puteva, neurovegetativnih poremećaja i oporavak, revitalizaciju i jačanje čitavog organizma.

Na području Rajca postoji više pećina i jama, a najznačajnija je Rajačka pećina. Ukupna dužina kanala Rajačke pećine je 286 m, dok je glavni kanal dug 106 m. Na pojedinim mestima kanali se račvaju ili proširuju u dvorane. Velika dvorana ima dužinu od oko 30 m, širinu od 7-10 m, a maksimalnu visinu od 15 m. Kroz pojedine delove pećine teče vodotok gradeći vodopade i jezerca.
U Prvom svetskom ratu na Rajcu je vođena čuvena Kolubarska bitka. Tu se nalaze "Spomenik 1300 kaplara" i Spomen česma podignuta palim vojnicima iz Prvog svetskog rata, kao i nekoliko spomenika posvećenih palim žrtvama u Drugom svetskom ratu.

Od 1965. godine, svake godine prve nedelje posle Petrovdana (jer je u ranijim vremenima košenje završavano do Petrovdana - 12. jula) održava se manifestacija "Kosidba na Rajcu". "Kosidba na Rajcu" predstavlja simboličan i svečan završetak košenja planinske trave. Vremenom je ona postala smotra tradicionalnih izvornih sadržaja u čast kosidbe i seoskih moba. Na manifestaciji se prikazuje ceo običaj počev od okupljanja kosaca, trubača, zdravičara, vodonoša, odlaska na kosidbu, do kosačkog ručka i završetka košenja.

Kosci se takmiče u narodnoj nošnji, sa slamenim šeširima i izvezenom, šarenom torbom na ramenu. Najbolji od njih proglašava se pobednikom-đidijom i dobija zlatnu kosu. Istovremeno se održavaju kulturno - umetnički programi, takmičenja u pripremanju starih jela, izložba i demonstracija nekad korišćenih poljoprivrednih mašina za rad u brdsko - planinskom području, savetovanja o poljoprivredi i dr.

Kopaonik

Kopaonik, najveći planinski masiv u Srbiji, pruža se pravcem od severozapada ka jugoistoku u dužini od oko 80 km, dosežući u srednjem delu širinu od oko 40 km. Najviši deo na Kopaoniku je prostrana površ Ravni Kopaonik, oko koje se diže Suvo Rudište sa najvišim vrhom planine-Pančićev vrh (2.017 m).
Kopaonik ima subalpsku klimu. Zbog blizu 200 sunčanih dana godišnje Kopaonik s pravom nosi naziv "planina sunca". Hladni i teži vazduh kreće se okolnim dolinama i kotlinama, tako da zimske temperature nisu mnogo niske (srednja godišnja temperatura Ravnog Kopaonika je 3,7ş C). Sneg pada od kraja novembra i zadržava se do maja, odnosno prosečno 159 dana godišnje.
Kopaonik je dobio ime zbog rudnih bogatstava kojima raspolaže i koja su se ovde od davnina kopala. Vulkanska atraktivnost i proboji vrelih mineralnih rastopa izazvali su promene na okolnim stenama i tako je nastala "Kopaonička rudna oblast" sa âelikim brojem rudnika, u kojima su se kopali gvožđe, olovo i cink.
Zbog svojih prirodnih vrednosti, 1981. godine Kopaonik je proglašen za nacionalni park koji obuhvata površinu od 11.810 hektara i po broju endemičnih vrsta predstavlja jedan od najznačajnijih centara biodiverziteta endemične flore Srbije. Značajni endemi i relikti na Kopaoniku su čuvarkuća, kopaonička ljubičica, Pančićeva režuha, srpski lan, Pančićev vijuk, runolist i dr. Izuzetnu pažnju na području Kopaonika zaslužuje bogatstvo životinjskih vrsta, od kojih se izdvajaju suri orao, sivi soko, šumska sova, planinska ševa, krstokljun, sivi puh, buljina, divlja mačka, srna i druge.
Planinu Kopaonik naročito atraktivnom čini prepoznatljiv pejzaž sa gustim četinarskim šumama (smrča i jela) na višim delovima i mešovitom bukovim i hrastovim šumama, po stranama Kopaonika, pašnjaci, livade, kao i istaknuti planinski vrhovi sa kojih se pruža pogled do Šar planine, Komova i Stare planine.

Kopaonik preko cele godine nudi idealne uslove za aktivan odmor i predstavlja naš najveći i najpoznatiji skijaški centar. Na prostoru Ravnog Kopaonika nalazi se veliki turistički centar, sa brojnim smeštajnim kapacitetima, sistemom ski staza i žičara i ostalom turističkom infrastrukturom. Drugi turistički centar nalazi se kod sela Brzeće, na istočnoj padini Kopaonika.

Skijaški tereni nalaze se na nadmorskoj visini od 1.650 do 2.017 m i svrstavaju se u terene prve kategorije. Turistički centar raspolaže mrežom od 22 žičare, povezane u jedinstven sistem, četiri dečja lifta i opremljen je za sve kategorije skijaša. Ukupna dužina žičara iznosi 17.222 m, dok je dužina ski staza 44 km. Kapacitet sistema je 13.520 skijaša na sat. Gostima je na raspolaganju 20 km staza za nordijsko skijanje, a na lokaciji Crvene bare uređene i markirane su staze od 3, 5 i 10 km. Postoji mogućnost iznajmljivanja ski-opreme i ski -servisa i, kao posebne atrakcije, motornih sanki.

Na Kopaoniku se organizuju pešački izleti (do izvora Metođe i Semeteškog jezera), izleti planinskim biciklom, škole košarke, tenisa, jahanja, engleskog jezika. Tu su i raznovrsni programi za decu, programi za mršavljenje i sticanje kondicije, a brojni sportski tereni idealni su za pripreme sprotskih ekipa. Zbog velike razuđenosti reljefa Kopaonik pruža idealne uslove za paraglajding.

U neposrednoj blizini Kopaonika nalaze se banje Jošanička, Lukovska, Kuršumlijska (u samom podnožju), odnosno nešto udaljenije su Vrnjačka, Mataruška i Sijarinska banja, sa bogatim termalnim izvorima. Na samom Kopaoniku postoje mineralni izvori: izvor niskoradioaktivne vode "Krčmar" na visini od 1.700 m i "Marine vode" (1.950 m).

Istorijski značaj kopaoničke oblasti, kao središta srpske srednjovekovne države, obeležavaju ostaci utvrđenih gradova na visovima u predgorju centralnog masiva (Zvečan, Koznik, Maglič), rudarskih naselja (Stari trg, Novo brdo) i crkve i manastiri (Gradac, Pavlica, Studenica, Žiča, Sopoćani), zadužbine srpskih vladara, koji se nalaze u podnožju kopaoničkog masiva.

Jastrebac

Šumovita planina Jastrebac nalazi se 19 km od Kruševca. Najviši vrhovi su Velika Đulica (1492 m), Zmajevac (1.313 m) i Bela stena (1.257 m). Ističe se po rezervatu brezove šume i bogatstvom visoke divljači, srna i divljih svinja.

Izletište „Jastrebac" se nalazi na 480 m nadmorske visine i raspolaže dobrim smeštajnim kapacitetima. Veštačko jezero omogućava kupanje u letnjim mesecima, a zimi gostima stoji na raspolaganju ski lift sa ski stazom dužine 300 m. Ubraja se u kategoriju lakih staza, a nalazi se na nadmorskoj visini od 560 m.

U podnožju Jastrepca nalaze se brojni lekoviti mineralni izvori, Ribarska Banja sa savremenim rehabilitacionim centrom, Lomnička „kisela voda", Belovodski kiseljaci i dr.

Jabuka

Jabuka je talasasta visoravan prosečne nadmorske visine od 1.200 m do 1.300 m, bogata četinarskom šumom i lekovitim biljem. Nalazi se 15 km od Prijepolja, na putnom pravcu prema Pljevljima.

Prostrane livade, zaravni, planinski pašnjaci, povoljni klimatski faktori, naročito vazdušna strujanja, pružaju mogućnost za boravak dece i visinske pripreme sportista. Smeštaj je organizovan u turističkom naselju paviljonskog tipa "Boško Buha", koje raspolaže sa 180 ležaja, salama za zabavu i terenima za male sportove. U letnjim mesecima sa Jabuke se mogu videti vrhovi Durmitora, Bjelasice, Zlatara i Jadovnika.

Nedaleko od Jabuke, na kraškom izvorištu reke Seljašnice, nalazi se Popova pećina, u koju se ulazi na 880 m nadmorske visine.

Turisti mogu da posete obližnje manastire Mileševu, Davidovicu i Kumanicu, vodopade na reci Sopotnici i Kamenu Goru, selo koje se bavi seoskim turizmom.

Na Jabuci se nalazi jedinstven memorijalni kompleks sa više spomen-obeležja, kao što su spomen-grobnice u kojima je sahranjeno 15 mladića poginulih u Prvom svetskom ratu, spomen Bošku Buhi i Spomen dom u čast poginulih omladinaca u Drugom svetskom ratu.
U zimskom periodu gostima su na raspolaganju tri staze dužine po 300 m sa ski-liftom, pogodne za decu i skijaše početnike. Za grupe turista postoji mogućnost organizovanja smeštaja u hotelu "Mileševa" u Prijepolju i autobuskog transfera do skijališta na Jabuci.

Gučevo

Nedaleko od Loznice, a iznad Banje Koviljače, nalazi se planina Gučevo. Od Beograda i Novog Sada udaljena je 142 km, a od Valjeva i Užica 70 km. Gučevo je najzapadniji deo podrinjsko-valjevskih planina. Dugačka je 15 km, uzdiže se iz doline Drine i pruža ka jugoistoku. Najviša tačka na Gučevu je Crni vrh (799 m).

Planina Gučevo je nastala rasedanjem terena, probijanjem magmatskih stena, što je uzrokovalo pojavu termomineralnih voda, čije blagodeti mogu da se koriste u Banji Koviljači. Postoje i brojni izvori hladne pijaće vode.

Gučevo je šumovita planina na kojoj su najzastupljeniji grab, hrast, bukva, javor, bagrem i crni bor. Planinski obronci su mestimično ispresecani livadama. Od životinjskih vrsta mogu se naći zec, lisica, vuk, srna i više vrsta ptica.

Gučevo je poznato po prvoj rovovskoj bici na svetu koja je vođena 1914. godine tokom ratnih operacija u Prvom svetskom ratu. U čast poginulim srpskim vojnicima na vrhu planine podignuta je Spomen-kosturnica u obliku piramide, visoka 15 m.
Na nadmorskoj visini od 675 m nalaze se odmarališta, sportski tereni i trim staze, pogodni za visinske pripreme sportskih ekipa. Pored toga, Gučevo je poznato po dečjem i omladinskom turizmu. Klima Gučeva je blagotvorna za osobe koji imaju problema sa astmom, jer je bogata kiseonikom i ozonom. Istraživanja hidrometeorološkog zavoda potvrdila su da je vazduh na Gučevu, koji proizvodi bukova šuma, jedan od najčistijih na našim prostorima. Od ostalih sadržaja koji su turistima na raspolaganju tu je mogućnost šetnje do Spomen-kosturnice, izleti u prirodu, a zimi rade dva manja ski-lifta dužine po 200 m.

Golija

Golija je jedna od najlepših i šumama najbogatijih planina u Srbiji. Nalazi se 40 km jugozapadno od Ivanjice i pruža velike mogućnosti za odmor i rekreaciju u gotovo netaknutoj prirodi. Najviši vrh je Jankov kamen (1833 m). Godine 2001. područje planine Golije stavljeno je pod zaštitu države kao Park prirode "Golija", koji je svrstan u I kategoriju zaštite kao prirodno dobro od izuzetnog značaja. Padine Golije su izuzetno pogodne za skijanje, jer zime obiluju snegom.

Na nadmorskoj visini od 1408 m, 40 km zapadno od Ivanjice, nalazi se hotel "Golijska reka", u čijem sklopu je fudbalsko igralište, tereni za male sportove i tenis. Posebna atrakcija je pešačenje do Jankovog kamena, Novića brda, kao i obeležena "staza zdravlja", duga 3 km.

Na mestu Odvraćenica, 31 km od Novog Pazara, umesto nekadašnjeg planinarskog doma, otvoren je hotel "Golija". Gostima su na raspolaganju tri ski staze i dva ski lifta, jedan je "bebi lift", a druge je dužine 500 m.

Goč

U sklopu severnokopaoničkih planina, 200 km od Beograda i 31 km od Kraljeva, nalazi se planina Goč, s najvišim vrhom na 1124 m. Goč je pristupačan s raznih strana, ali dva glavna puta vode prema njemu: od Kraljeva preko Kamenice do vrha Dobre vode i od Vrnjačke Banje do Stanišinaca. Površina Goča obrasla je bukovom i jelovom šumom, a zastupljeni su i gočki bor, hrast kitnjak, plemeniti lišćari i četinarski egzoti. Prostrane šume i proplanci Goča svojom netaknutom prirodom i čistim vazduhom povoljno utiču na anemične osobe, jačanje metabolizma i nervni sistem.
Goč obiluje šumskim jagodama i raznovrsnim lekovitim biljem. Bogatstvo flore potvrđuju i pčelari koji ovde iznose košnice s pčelama na ispašu. Na mestu Gvozdac nalazi se veštačko jezero koje se savršeno uklapa u prirodni ambijent.
U turističkom centru "Dobre vode", pored istoimenog hotela, nalaze se dve ski-staze dužine 300 m za početnike i decu, sa dva ski lifta. Na 150 m od hotela nalazi se žičara dužine 1.150 m i ski-stazom dužine 1.400 m. Gornji deo ove staze, čija je visinska razlika 350 m, blagog je nagiba i pogodna je za početnike, dok je donji deo strmiji i na njemu skijaju skijaši rekreativci.
Postoji pet obeleženih staza za smučarsko trčanje, različite dužine i nagiba. U ponudi je i manja, 30-metarska skakaonica, idealna za obuku i treninge skijaša skakača.
Gosti koji posete Goč u zimskoj sezoni imaju mogućnost najma ski-opreme, a organizuje se i škola skijanja.
Pored hotela "Beli izvor", koji se nalazi na delu planine sa strane Vrnjačke Banje, nalaze se tereni za male sportove, staze za šetnju i trčanje, a u zimskoj sezoni tu su dve ski staze dužine od 500 m, idealne za prve korake na snegu. Kapacitet žičare je 1.200 skijaša na sat, a postoji mogućnost i noćnog skijanja.

Osim mogućnosti za skijanje Goč pruža uslove (tereni za košarku, odbojku, rukomet i tenis), za pripreme sportista, organizovanje rekreativne nastave i sportskih kampova, za planinarenje, paraglajding, ribolov i lov. Goč je poznat i po kulturno-istorijskim spomenicima, od kojih je najinteresantniji "rimsko groblje", odnosno mesto gde su sahranjivani Sasi, rudari koji su ovde vadili i topili gvožđe u vreme Nemanjića.

Divčibare

Divčibare se nalaze na planini Maljen, 37 km jugoistočno od Valjeva, na nadmorskoj visini od 980 m. Kao posledica povoljnog geografskog položaja do Divčibara dopiru uticaji primorske klime, koja se tu susreće sa karpatskom i panonskom, čime se može objasniti povećano prisustvo joda u vazduhu. To pogoduje lečenju oboljenja pluća, anemije i oboljenja sa neurovegetativnim poremećajima. Divčibare imaju blagu klimu, prosečno 239 dana bez vetra, 280 dana bez padavina. Zime obiluju snegom, a prosečna temperature vazduha leti ne prelazi 22 stepena C. Zbog toga su Divčibare proglašene klimatskim mestom.

Blaga klima, povoljan geografski položaj, bogat biljni i životinjski svet, obilje izvora i tekućih voda svrstavaju Divčibare u najatraktivnija turistička mesta u Srbiji, podjednako privlačnim i leti i zimi. Na Divčibarama preovlađuju četinari, a u samom centru uzdižu se planinski borovi, koji inače nigde drugde ne rastu na manje od 2.000 m nadmorske visine. Prirodni rezervati na Divčibarama su stara šuma na Velikoj pleči, Vražji vir na reci Crna Kamenica i kanjon Crne Reke. Posebna atrakcija je 20 m visok vodopad Skakalo na reci Manastirici.
Na Divčibarama postoje tereni za male sportove, tenis, mini golf, trim staza i obeležene staze za šetnju. Škola jahanja je otvorena tokom cele godine. Okolne visove i blage padine sneg godišnje prekriva tri do četiri meseca.

Skijašima je na raspolaganju nekoliko ski-staza. Na severnoj padini Crnog vrha urađena je najduža staza (800 m), sa žičarom čiji je kapacitet 700 skijaša na sat. Staza je osvetljena, pa postoji mogućnost noćnog skijanja. Kod odmarališta "Zmaj", na Golupcu i na visu "Stražara" nalaze se tri manje ski-staze, dužine do 300 m i kapaciteta 200 skijaša na sat. Divčibarska kotlina ima odlične terene za trčanje na skijama. U hotelima i odmaralištima postoji mogućnost najma i servisa ski opreme, a tokom zimske sezone radi i škola skijanja.

Tokom cele godine na Divčibarama se održavaju raznovrsne turističke, kulturne i sportske manifestacije, kao što su "Beli narcis", "Dani gljiva", Zimski festival dečije rekreacije itd.

Brezovica - Šara

Svojim gorostasnim izgledom, visinom i prostranstvom, Šara ima dominantan položaj na Balkanskom poluostrvu. Šar planina sa brojnim vrhovima višim od 2.500 m uzdiže se u prostranoj kosovskoj kotlini dužinom od oko 80 km pravcem od severo-istoka ka jugozapadu. Nacionalni park Šar planina prostire se na severnim padinama Šare. Predstavlja najveći centar biodiverziteta na Balkanu. Za oko 20 endemičnih vrsta ili prirodnih retkosti Šara predstavlja jedino stanište na svetu.

Na severozapadnoj strani Šare nalazi se Brezovica, poznati skijaški centar. Udaljena je 12 km od istoimenog mesta u opštini Štrpce. Klimatski uslovi, dužina trajanja snežnog pokrivača od novembra do maja, kao i dužina, pogodni nagib i visinske razlike pojedinih staza, svrstavaju je među najpoznatije centre alpskog skijanja u Srbiji. Skijališta se nalaze na nadmorskoj visini od 2.500 m i obuhvataju 11 žičara kapaciteta 10.000 smučara na sat. Staze su uređene za sve alpske discipline, a njihova prosečna dužina je oko 3.000 m.

Šara obiluje većim brojem ledničkih jezera, brojnim planinskim potocima i rekama koje su bogate pastrmkom, kao i izvanrednim mogućnostima za lov, jer se na njoj nalaze staništa divokoza, medveda, risova i tetreba.

U letnjem periodu postoji mogućnost za rekreativne šetnje, branje lekovitog bilja, planinarenje i izlete.

* Nalazi se na teritoriji AP Kosova i Metohije koja je pod upravom UMNIK-a i KFOR-a
« Poslednja izmena: Decembar 19, 2011, 08:43:09 posle podne od strane Admin »


 

SAJT VIZNI REŽIM MOJE PUTOVANJE AMBASADE KONZULATI DOKUMENTA, ZAKONI I PROPISI INFORMACIJE IZRADA SAJTA